به هر که روزِ ازل نعمتی عطا کردند
مرا به روضه ی ارباب مبتلا کردند

دلم خوش است گره های زندگی مرا
به حُرمتِ قسمِ «یا رقیه»وا کردند

بهشت از نظرِ آسمانیان افتاد
همین که کرب و بلای تو را بنا کردند

کبوترِ دلِ من را درست روز ازل
حوالیِ حرمِ کربلا رها کردند

منِ خراب کجا و هوای روضه ی تو..
...