باز شبِ جمعه و روضه و اشکِ بصر
باز شروع غم و نوحه ی شب تا سحر

هر شب جمعه بپاست روضه ی در کربلا
مادر سلطان عشق گشته بر او نوحه گر

مویه کند بر غریب مادر شیب الخَضیب
بر سر و سینه زنان خسته و خونین جگر

بر شه عریان بدن بر بدن بی کفن
روضه بخواند چنین فاطمه با چشم تر

زینت دوش نبی از چه ...