به حسرتے ڪه در آن اشتیاق شیرین است
قسم ڪه بردن نامش همیشه تسڪین است

نشان به زمزمه ے نام او ز صبح ازل
غمش دلیل همان گریه ے نخستین است

بناست گریه کنم با شنیدن نامش
میان گوش و دو چشمم قرار بر این است

قسم به روزنه های عمیق زخم فراق
قسم به نور ڪه تاوان عشق سنگین است

ڪسے ڪه دست ڪریمش به ڪم نرفته و هم...