بَر زَمین بَرگِ گُلِ پَرپرِ تو اُفتاده
هَر کُجا می نِگَرَم، پیکرِ تو اُفتاده

چه کُنم با تو که، اینگونه به هَم ریخته ای؟
که جُدا از بَدَنِ تو، سَرِ تو اُفتاده

اِضطراب از همه سو، بر دِلِ زَنها اُفتاد
در حرم، خواهَرِ غَم پَرورِ تو اُفتاده

دست و پا می زَنی و خون زِ لَبَت می ریزَد
نیزه از بس...