بر در کاشانه ام،آتش کین شعله زد
بین همین کوچه شد،چادر زهرا لگد
یار مرا میزدن،پیش نگاه ترم
بعد تو پاشیده شد،هینمه ی لشکرم

داغ تو مانده بر سینه م
دلگیر از شهر مدینه م

یاسم شده،رنگ خزان ،ای وای من
فاطمه جان،با من بمان، جان حسن

یافاطمه...
......

از ستم دشمنان،نیلی شده پیکرت
گریه برایت...