بر دردِ نگفته ام دوایی
برخلق جهان تو مقتدایی
دارد حَرَمت عجب صفایی
آئینه ی روی مرتضایی
سلطانِ سریرِ ارتضایی

با اینکه پر از بلا و دردم
جز وصلِ تو آرزو نکردم
بگذار که دور تو بگردم
تو معدن جودِ کبریایی
سلطانِ سریرِ ارتضایی

ای سایه ی مهرِ تو پناهم
من ماندم و کوهی از گناهم
بی لطف تو یا ر...