برق عشق تو نه تنها به دل عالم زد
آتش این بارقه بر عالم و بر آدم زد..

خرگه ظلم نگون، خیمۀ مظلوم به‌پاست
این بنا را ز ازل دست خدا محکم زد..

خُرّمى در دو جهان نیست به جز در غم دوست
هر که دل بست به این غم نفسى خُرّم زد

غرق دریاى غمت تا دل ما گشت حسین
زیر این بحر معلق نفسى بى‌غم زد

مرهم...