برای زخم تنت مادرانه می گریم
به یاد داغ تو با هر بهانه می گریم

هر آنچه اشک ببارم کم است در غم تو
چو خون شود ز دو چشمم روانه می گریم

به یاد سوختن خیمه های کرببلا
چو مرغ سوخته در آشیانه می گریم

دو تار موی تو فخر دو عالم است حسین
چه شد به موی تو زد پنجه شانه ، می گریم

چه شد که آتش سر نیزه ها عزیز ر...