آن تندباد تیر، بگو با تنت چه کرد؟  
با قلبِ مثل آینه‌ی روشنت، چه کرد؟
 
وقتی که عرش را به تلاطم کشیده است،  
با ما، ببین که روضه‌ی افتادنت چه کرد!؟  
 
می‌گفت روضه‌خوان: که تنت غرق تیر بود  
هر تیر، واژگون که شدی، با تنت چه کرد؟
 
افتادی و سه ساله خبر دارد و خدا  
بر خاک، سنگ، با رخِ بی‌جوشنت چه...