برادری به زمین بود و بال و پَر می‌زد
برادری به سرش بود و هِی به سَر می‌زد

برادری به زمین از لبش جگر میریخت
برادری به سرش داد از جگر می‌زد

چقدر چین و چروک است رویِ این صورت
کنار هلهله‌ها دست بر کمر می‌زد

دو دست در بغل و یادِ مادرش می‌کرد
دوباره حرفِ در و چوبِ شعله‌ور می‌زد

رشید بودنِ او کار د...