با کدام آبرویی روزشمارش باشیم
عصرها منتظر صبح بهارش باشیم

کاروانِ سحرش بهر همه جا دارد
تا که جا هست، چرا گرد و غبارش باشیم

سال‌ها منتظر سیصد و اندی مردست
آن‌قَدَر مرد نبودیم که یارش باشیم

گیرم امروز به ما اذن ملاقاتی داد
مرکبی نیست که راهی دیارش باشیم

سالها در پی کار دل ما راه افتاد
...