با وجود فاطمه، حیدر به تن، جوشن نداشت
بی گل رویش صفاو رونقی گلشن نداشت

من سلامش میکنم با سر جوابم می دهد
بعد سیلی فاطمه، نای سخن گفتن نداشت

سایه ی روی سرمن، مثل یک سایه شده
غیر مشتی استخوان در زیر پیراهن نداشت

یک قدم می رفت و می دیدم زمین افتادنش
فاطمه تاب و توانایی ره رفتن نداشت

مُردم از بس که ...