با تو بوده فقط علی مأنوس
از فراق تو میخورم افسوس

ای امید تمام زندگی ام
بی تو از زندگی شدم مأیوس

ماه من بودی و نداشت شبم
احتیاجی به سوسوی فانوس

بر سر قبر تو عزیز دلم
ناله در سینه می شود محبوس

کاش می گفتی از چه رو حسنت
خوابهایش پر است از کابوس

چشم خونین تو مرا کشته
بشکند کاش دست آن منحوس

حق ...