باور نمی‌کنم سر بازار بردنت
نامحرمان به مجلس اغیار بردنت

از سینۀ حسین، تو را چکمه‌ای گرفت
از کربلا به کوفه، به اجبار بردنت

پای سفر نداشتی ای داغدار درد!
با یک سر بریده، به اصرار بردنت

پهلو کبود! گریه کنان تازیانه‌ها
با خاطراتی از در و دیوار بردنت

فهمیده بود شمر غرورت شکسته است
از سمت قتلگاه علمد...