باز کن بر شانه ات موی بهم پیچیده را
با تبسم وا کن اَبروی بهم پیچیده را

با ادب پا را بکش بر خاک، کمتر شرم کن
باز کن اینبار زانوی بهم پیچیده را

این یکی بر مَشک و آن یک بر علم چسبیده است
با خود آوردم دو بازوی بهم پیچیده را

تیرها و نیزه ها باهم تو را بد دوختند
می کَنم از خاک، پهلویِ بهم پیچیده را

تی...