باز ایام ماتم و اندوه
باز هنگام سو گ و داغ و عزاست
مانده ام اینکه روز عاشوراست
یا بقیع همچو دشت کرب و بلاست

عرش از ماتمش سیه پوش است‌
قدسیان داغدار او هستند
از غم و داغ حضرت صادق
عرش را بیرق عزا بستند

زهر با پیکرش چها کرده
تشنگی شد تمام درد سرش
یاد جدّ غریبش افتاده
از عطش پاره پاره...