آخر چرا آن دشمن ِ از ره رسیده
او را ز حال خلوتش بیرون کشیده
تنها غم حضرت شده آن کودکی که
با نعره های دشمنش از جا پریده
نه کفش ونه عمامه ای حتی ردایی
غیر از جسارت از عدوی خود ندیده
وقتی پیاده رفته و دشمن سواره
خیلی عرق کرده گمانم می دویده
گرچه درآن کوچه هزاران غُصه دید و
صدها اهانت از عدوی ...