ای گُل مدینه ازنفست جان گرفته است
عطربهشت وبوی بهاران گرفته است

مثل گُلی که غنچه ی خودراببر کشد
زهراتورا زشوق به دامان گرفته است

دیدند قدسیان، که پس ازشکرحق علی
برروی دست ناطق قرآن گرفته است

وقتی توراگرفت نبی دربغل گریست
گفتند آسمان زتوباران گرفته است

تاجبرئیل درقدم توکند نثار
دردست صدسبد گُل ور...