ای غنچه! در لب تو تبسّم مقدّس است
وقتی که بر هَزاره ترنّم مقدّس است

من از کبوتر حرم آموختم سخن
در محضر کریمه تکلّم مقدّس است

با بوسه بر ضریح تو افطار می‌کند
علامّه‌ای که در برِ مردم مقدّس است

زائر به احترام کبوتر نمی‌دود
چون که کبوتر تو و گندم مقدّس است

پیدا شدن که جای خودش، در نگاه ...