ای خوش آن بنده که هنگام سحر راز کند
با خداوندِ خودش، درد دل ابراز کند

با زبانِ دل اگر خالقِ خود را خواندی
او خدائیست که اِخلاصِ تو اِحراز کند

لب فرو بند، ولی وقتِ گدائی هرگز
سائل آن نیست، گهی قهر و گهی ناز کند

به تهیدستیِ خود، بر درش اِقرار کنیم
بگذاریم که او خوب برانداز کند

هر چه ک...