ای خوش آنروز که بر دیده دری باز شود
دارم امید دری از سحری باز شود

مگر از خدمت صاحب نفسان فیض رسد
ورنه از غیر،بعید است دری باز شود

جز غم و غصة تو،غصه و غم نیست مرا
سفرة دل نَه به هر خیره سری باز شود

مرغ بی بال و پرم گوشة زندانِ فراق
باید از کنج قفس بال و پری باز شود

وعده های دلِ بشکسته به جایی ن...