ای تشنه ای که شرح غمت در بیان نبود
مارا به سخت جانی خود این گمان نبود

ناراحتم زیاد نماندم کنار تو
شمر آمد و برای نشستن زمان نبود

هر ناقه ای به غربت من گریه کرده است
مانند من غریب دراین‌ کاروان نبود

ای کاش در رکوع عقیق از تو میگرفت
ای کاش بین قافله ای ساربان نبود

ماندم چرا به زور کشیدند از تنت
آخ...