این چارمین شب است که محتاجِ رحمتم
امشب برای توبه به دنبال فرصتم

شبها گذشت و رویِ سیاهم نشد سفید
تا کِی بناست تیره شود بختِ صورتم

نَفسَم مرا زمین زد و بالم کبود شد
افتادنم به خاک شد ای وای قسمتم

روزیِ هر شبِ سحرم نیست جز ضرر
این ورشکستگی نشد هربار عبرتم

ظلمت تمامِ زندگیَم را گرفته است
آه ای خدا ...