اگر نقطه‌ی با تنزُّل نمی‌کرد
اگر اسم اعظم تغزل نمی‌کرد
اگر بر ظهورش تفئُل نمی‌کرد
دو عالم نبود و جهان گُل نمی‌کرد

علی بود و خلقت سراسر علی دید
خدا عکسِ خود را فقط در علی دید


علی با خدا رمز و رازش یکی بود
علی ذواافقار و نمازش یکی بود
علی جبهه و جانمازش یکی بود
علی گریه و رویِ بازش یکی بود

خدا شد ...