اي خسته پرستوي مهاجر تو کجايي

ديگر ز چه رو جانب گلخانه نيايي

اي نسترن اي نوگلم اي لاله احمر

گلبرگ تنت شد ز چه پژمرده و پرپر

اندوه وداع تو چه خونين جگرم کرد

ياري دل غمزده اشک بصرم کرد

اي همسفر باد صبا اي گل نازم

رفتي ز برم در غم هجر تو چه سازم

وقتي که دلم ياد جمال حسنم بود

...