اي به خون خفته ناكم علي
كام ناديده ز ايام علي
تو علي اكبر ناكام مني
اختر صبح و مه شام مني
تا شنيدم به حرم صوت تو را
آمدم سوي تو از خيمه سرا
سعي كردم كه تورا زنده مگر
بينم اي جان پسر بار دگر
تو در اين معركه جان بسپردي
نور از ديده بابا بردي
خيز و بنگر كه زمين گير شدم
اي جوان از غم تو پير شدم
***...