اى ز سرو قدّ رعنا بر صنوبر طعنه زن
و اى ز ماه روى زيبا مهر را رونق شكن
همچو من هر كس رخ و قد تو بيند تا ابد
فارغ است از ديدن خورشيد و از سرو چمن
گر خرامى صبحدم در طرف باغ اى گل عذار
غنچه از شرم دهانت هيچ نگشايد دهن
اى تو شمع انجمن از فرط حسن و دلبرى
هر كجا دارند خوبان دو عالم انجمن
نسبت حسن تو...