الف قامتم ز داغت شد تا
که شدم اسیر از غمن صد آثار
به سما بنگرم سرت بر نیزه
به زمین بنگرم تنت در گودال
(تنت شد پامال)3
همه دیدن مرکبت خونین بال
همه می گفتن در این وضع و حال
ذوالجناها از چه رنگت باختی
جان زهرا را کجا انداختی
سر تو روی نی شده ماننده
سر عباس مضطر و شرمنده
شده غلبم ز داغ تو آکنده
حذمله م...