اشک است همدم دلِ هجران کشیده ها
آخر سپید شد به رهِ تو چه دیده ها

روزی اشک ما همه در چشم های توست
ای ناله دارِ تنگِ غروب و سپیده ها

تو ناز کن لیلی خیمه نشینِ عشق
نازِ تو می کشند گریبان دریده ها

می گفت عاشقی که تو را در بغل گرفت
مائیم و اشک حسرتی و این شنیده ها

آرامِ جانِ فاطمه برگرد از سفر
چشم ان...