از گيسوي سياه تو دار آفريده اند
از حُسن خلق توست بهار آفريده اند
از اين طلاي ناب عيار آفريده اند
چشم تو را اگرچه خمار آفریده اند
آمیزه ای ز شور و شرار آفریده اند

اي قبلگاه اهل سماوات تا زمين
اول رسول، اي لقبت ختم مرسلين
ما هم، امانتيم، به دست تو يا امين
از سرخی لبان تو ای خون آتشین
نار آفریده ...