از همان بدو تولد تو شدی سلطانم
دست من نیست اگر خیره به این ایوانم

دورم از پنجره فولاد به قول حافظ
من چه کردم که چنین مستحق هجرانم

بده بستانِ قشنگی ست تو لبخند بزن
در قبالش به خدا می گذرم از جانم

هر چه باشم به حریم تو پناه آوردم
لطف زهراست اگر در حرمت مهمانم

می سپارم دل خود را به کبوترهایت
ح...