از شعف از شوق سرشارم، ندارم غصه ای
خوب شد حالِ بد و زارم، ندارم غصه ای

قرعهٔ فالم به دست صاحبِ «بخشش» رسید
یاورم شد! بخت شد یارم، ندارم غصه ای

نورِ چشم ضامن آهو شد امشب ضامنم
شد سبُک از معصیت «بارم»، ندارم غصه ای

تا سحر در فکر لطفش میروم تا کاظمین
با دلی آرام بیدارم، ندارم غصه ای

دوستش دارم! به ...