از سفر مي آید و رنج سفر مي آورد
بهر ديدار برادر چشمِ تر مي آورد

جز حسينش هيچكس باور نمي كرد اينچنين
كه دَمار از روزگارِ خصم در مي آورد

هيچكس باور نمي كرد اينكه با داغِ حسين
لحظه اي عُمر اسارت را به سر مي آورد

يا به هرجا با غَريوِ خطبه ی خورشيدي اش
از براي خرمنِ ظالم شَرر مي آورد

اربعيني داغ هجرا...