از داغ تو شد راحت، یافاطمه همتایت
عمری بخدا بودم، شرمنده‌ی غم‌هایت

هجرانِ تو پایان شد، حیدر به تو مهمان شد
دیگر نکنی پنهان، رخسار ز مولایت

با اینکه نگفتی زان، سیلی سخنی با من
اشکِ حسنم می‌گفت، با من ز بلایایت

مانده به دلم حسرت، از غصه‌ی دیدارت
شاید که کنم زین پس، من سیر تماشایت

ا...