از تمام لاله های کاروان
غنچه ای لب تشنه ماند و باغبان

غنچه‌ای که برگ او خشکیده بود
نسخه‌اش را تشنگی پیچیده بود

زخم می‌شد روی او با گریه‌اش
شعله می‌زد خیمه‌ها را گریه‌اش

دست بر دست همه اهل حرم
نغمه لالایی‌اش آوای غم

دوش تا وقت سحر از قحط آب
دست و پا می‌زد در آغوش رباب

لیک امروز ...