از آن نَفَس که دلم مَبتلایتان شده است
دو دیده منتظرِ خاکِ پایتان شده است

من آفریده شدم تا که بر تو گریه کنم
که سمتِ قبله ی من کربلایتان شده است

مسیح سینه زنِ خیمه ی عزایِ تو است
که زنده از نَفَسِ کیمیایتان شده است

فضایِ روضه ی تان زنده می کند ما را
چه گرم خیمه ی دارالشفایتان شده است

به سنگِ تربت...