آبرویت بُرد از آب آبرو ، ای ماه عشق!
ای که بودی از ازل استاد دانشگاه عشق

مَشک را پُر کردی اما خود ننوشیدی از آب
تا گدای عزتت گردید آب، ای شاه عشق!

سر سپردی چون به نزد شاه دشت کربلا
لحظه ای غافل نگشتی از مسیر راه عشق

سرفراز از ورطه ی دریا برون آید کسی
کِه بوَد در وقت طوفان بلا ، آگاه عشق

چونکه کش...