گره ام باز کن ز کار دلم، که به مویت قسم گرفتارم
همه جا رو زدم نشد آقا، از زمین بار خویش بردارم

دردهای نگفته ای دارم، که شما کاملاً خبر دارید
من عجیب و غریب محتاجم، چشم بر لطف بی حدت دارم

بده راهی نشان من آقا، که از این جاده دور افتادم
گم شدم در دل بیابان ها، بین وضعیتی اسفبارم

اختیارم به دست نفس ...