کعبه ی امید دیدم سر زمین طوس را
غرق در سعی وصفا دیدم دل مأنوس را

تا قدم بر داشتم در ساحل امید و عشق
بی کرانه یافتم پهنای اقیانوس را

رأفتت ای مظهر لطف خداوند رحیم
می دهد امیدواری هر دل مأیوس را

هر فرشته وقت رفتن از حریم قدسیت
می برد تا عرش اعلا ، ذکر یا قدوس را

گرد غم رنگین به رنگین ا...