چنان ز مهر تو قلب بهار، آکنده ست
که از لباس عروسی خویش دل کنده ست

نهالِ خانۀ همسایه زد شکوفۀ سیب
که چون قنات، قنوتت هماره بخشنده ست

اگر که سنگ محک سجده های روشن توست
کدام بنده در آیینه عمل بنده ست؟

به وصله های جدیدی که می زنی سوگند
که ساده زیستی از چادر تو شرمنده ست

تو دست شسته ای از مال خود برا...