مشایه
----------
چنان اشکِ زلالی که سرِ سجاده می آید
غمِ او بیشتر با قلب های ساده می آید

بنازم آن غمی را کز هوای دیدنِ شاهی
پیاده، جاده را سیلِ رعیت زاده می آید

کسی انگار در رگ های این صحرا رها کرده ست
گلابی را که از آن عطر گرم باده می آید

ببین که جاده هم می بوسد انگار این همه پا را
به استقبال...