پس می زنم غبار هوا را که بنگرم
دارد چه ها می آید از امروز بر سرم

وقتی که پشت هم علی از خواب می پرد
حس می کنم که بسته شده هر دو تا پرم

داری در آسمان چِقَدر سِیر می کنی
از التهاب چشم ترت، رنج می برم

هول و بلا به جان من افتاده جان تو
این ترس را چگونه به رویت نیاورم

پیشانیت چروک شد انگار...