واى ازآن دل كه درى رو به خدا باز نكرد
تا فراسوى ملك، همت پرواز نكرد

بال نگشود و خيال و سر پرواز نداشت
با شهيدان خدا زمزمه اى ساز نكرد

در حصار تن خود ماند و وجودش پوسيد
خطر عشق نكرد و سفر آغاز نكرد

ديد نجواى شب و حادثه و سوز دعا
پَر به خلوتكدۀ زمزمه ها باز نكرد

عرق شرم به پيشانى خود، هيچ نديد
خوي...