وارد صحن رضا شو با سجود
هرچه خواهی داده هنگام ورود

در حرم از سائل بیچاره اش...
خویش را بیچاره تر کن وانمود

شاه، استقبال نوکر آمده
مرحبا! ای حضرت سلطان درود

دید تحویلم نمیگیرد کسی
خود، غبار صورت من را زُدود

دوستم دارد، نمی دانم چرا؟
جز ولایش، لا مؤثر فی الوجود

با همه نامهربانی های من
مهربانی اش...