هر صبح جمعه ندبه می خوانم ز هجرت
مولای من بنگر که گریانم ز هجرت
می سوزم و می گریم و می نالم ای دوست
یعنی که سر تا پا پریشانم ز هجرت
کی می شود جام وصالت را بنوشم
یک صبح جمعه صوت تو آید بگوشم

من در دعای ندبه و جویای رویت
اکنون پریشانم ، پریشان تر ز مویت
گیرم گلاب از چشم های بی قراران
شاید رسد از اشک ...