نوزده شب مى گذشت از ماه نور
ماه مهمان خدا بودن ، حضور

ماه قرآن ، ماه شور و عشق و حال
ماه آذين بستن روح از كمال

آن شب امّا آسمان مرموز بود
كهكشان در كهكشان مرموز بود

ماه آن شب رنگى از اندوه داشت
غصه‏اى سنگين تر از صد كوه داشت

نبض هستى تند مى زد ، سرد بود
آفرينش بسترى از درد بود

كوفه آن ش...