می برم نام تو را ، نامی که ایمان آورد
می خرم عشق تو را ، عشقی که سامان آورد

می نشینم بر سر راهی که هر دم بگذری
گردی از پای تو را بر روی دامان آورد

چشم می دوزم به آفاقی که با صدها امید
تیره بختی را به سمت صبح رخشان آورد

می زنم دست نیاز خویش بر دامان عشق
شاید او بیچاره ای را نزد سلطان آورد

نیست ما...