من و سری که رسیده به آستان حسن
من و دلی که گره خورده بر نشان حسن
به عرش می بَرَدَم وصف بیکران حسن
گرفته دست مرا دست مهربان حسن
رسیده روزی من دم به دم ز خوان حسن

کسی که در دو جهان سیدِ جوانان است
کسی که مظهرِ آیاتِ نور و ایمان است
برایِ دردِ غریبان همیشه درمان است
به لطفِ بودن او شهر غرقِ باران است
...