مثل یک خسته پیِ سامان رفت
سمت خورشید به خون غلطان رفت
می دوید و به سرش شوق وصال
نوجوانیِ حسن، میدان رفت

دید عمه ضربانش افتاد
تا به گودال، جهانش افتاد
ناگهان دید عمو را وقتی
نیزه و تیغ به جانش افتاد

فرصت رزم به تیغش نرسید
گوش لشکر رجزش را نشنید
زیر باران سیاه شمشیر
سمت گودال عمو گفت و دوید

گفت من ...