قرار قلب علی، ای رسول خوبی ها
شکسته قلب من از رفتن تو ای بابا
عرق نشست به پیشانیِ پر از نورت
شراره از جگرت رفت تا به عرش خدا
مدینه بعدِ تو دیگر صفا نخواهد داشت
به روی بستر خود سوختی تو ای طاها
چقدر سنگ به پیشانیِ تو کوبیدند
چقدر طعنه شنیدی ز مردم دنیا
نفس نفس زدی آنقدر پیشِ چشمانم
تو رفتی آه، یتیم ...